Çok uzun zamandır ilk defa dışarıya kovdum kendimi.
Öyle ya, seninle olmadığım hiçbir zaman diliminde dışarıya çıkmadım ben.. Evde kendimle olan kavgalarımın sonucunda kovacak kimseyi bulamayınca kendimi kovmaya başladım bende. Yapmalıyım bunu arada. Ve dışarıya çıkmak ile kovulmak arasındaki farkı nasıl anlatırım bilmiyorum. Senden ayrılınca hemen hemen böyle hissetmiştim sanki. Ait olduğun yerden, ait değilmişçesine kovulmak. Gitmek zorunda bırakılmak. Kovan bilmez belki ama kovulan bilir o yerin kendisine ait olduğunu. Ait olduğun yerden uzaklaşmayı kendine konduramamak. Özlemek… Çok özlemek ve dönmeyi istemek.
Söylesene kim kimin aşkından kovuldu bu aşkta? Kim kime ait. Ve kim kime dönmeli? Bilmiyorum. Bildiğim tek şey, ben senin olmadığın hiçbir yere ait değilim. Ve seni en az evimi özlemişçesine özledim.