Duvara Kalan Çivi
Gidişinden sonra evde kalan eşyalara dokundukça, söyleyemediğim her şey yeniden canımı acıtıyor.
DÜŞÜNCE GÜNLÜĞÜ
Diğer Yazılar
Genel edebiyata, hayata ve yazarlık serüvenine dair makaleler.
Söyleyemediğim Saat
Bazen insan, giden kişiden çok, o giderken sustuğu ana takılı kalır.
Hayata Savurduğu Son Tehdit
Eskiden ölümle tehdit ederdi hayatı. Şimdi yaşamakla.
Aşkın Küfre dönüşmesi
En güzel cümleleriyle uzaklardaki insanlara dokunup koynundaki insana ulaşamayan bir kadının hikâyesi. Ağlayışı duyulmazken küfrü duyulan, sonunda neye kırıldığını değil, nasıl konuştuğunu açıklamak zorunda kalan bir kadın.
Seni Unuttum, Kendime Dönemedim
Bazı ayrılıklar, özlem bittiğinde bile içimizde sürer. Bu yazı, birini unutmanın ardından kendine yeniden güvenmeyi ve kendi hayatında yabancılık çekmeden yaşamayı öğrenmek üzerine.
Gürültünün İçindeki Yokluğun
Seni unutmak için hayatın sesini sonuna kadar açtım. Günlerimi yapılacak işlerle, gecelerimi yorgunlukla doldurdum.
Sessizliğin İçinde Adım
Kelimelerin çoktan harcandığı bir dünyada, aşk bana sessizlikle gelsin. “Seni seviyorum” demesin; ben değişen kalp ritminden anlayayım.
Seni sevmek
Seni sevmek, birine ait olmak gibi değildi. Daha çok, yıllardır içimde kilitli duran bir odanın penceresini ilk kez açmak gibiydi.
Kendime Geç Kalmadım
Başkalarının saatine yetişmeye çalışırken kendime geç kaldığımı sandım. Meğer benim için zaman, kendimden yana yürüdüğüm yerde başlıyormuş.
Kim bu
Bardağın kenarında unutulmuş bir ruj izi, yatağın benim yatmadığım tarafındaki çöküntü, çekmecelerin arasından çıkan ve ne zaman yazdığımı hatırlamadığım birkaç cümle…
Kendimden Geriye Kalanlar
Hayatım boyunca birçok insanı kaybettim. Bazılarını ölüm almadı. Ben bıraktım.
KURTARILAMAZ
Ben terapistimin karşısına günah çıkarmak için oturduğumu sanıyordum. Meğer ifade vermeye gidiyormuşum.
Sesli Okununca Kanayan Cümleler
Psikoloğum denize
Kafiyesizler
Benim yazılarım süslü püslü değildir.
Doktor muyum?
Psikiyatrist miyim psikolog mu?
Kendimi çok aradım
Ama ilk defa eskisine dönmeye de çalışmıyorum.
İyileştiğimi söylediler
İyileştiğimi söylediler
Kapı
Beni kurtarmaya kimse gelmedi
Baba
Babama çok kırgınım
Sevgili Ruh Eşim
Sevgili Ruh Eşim, Bir başkasına âşık olmalısın.
Yeni başladım yaşamaya
İnsanın acısı çoksa hayata erken başlamış derler. Ben de yıllarca öyle sandım; meğer hayata değil, hayatta kalmaya erken başlamışım. Yaşamak başka şeymiş.
Atlar da Yatar
Atların ayakta uyuyabildiğini öğrendiğimde kendime benzettim onları.
Asılan Yine Ben
Bir zamanlar boynuma doladığım çamaşır ipine şimdi yaşamak için kendimi asıyorum.
Başka bir boyuttaki kendi varlığıma inanmak istiyorum
Başka bir boyutun olduğuna inanmak istiyorum. Bilim kanıtladığı için değil; bu hayat, mutlu olabileceğim ihtimalini biraz fazla tükettiği için.
Dönecek Bir Kendim Kalmadı
Bazı aşklar, yaşananlardan çok yaşanabileceklerin yasını bırakır insana. Giden kendine dönerken, kalan yalnızca sevgilisini değil; onun uğruna eksilttiği kendisini de arar. Çünkü bazen ayrılık, birini kaybetmek değil, dönecek eski bir “ben” bulamamaktır.
Acının Kullanım Kılavuzu
İnsan bazen giden kişiyi değil, onun yanındayken olduğu hâlini özler. Zaman her yarayı iyileştirmez; yalnızca nerede kanayacağını, nelerden kaçacağını ve acıyla nasıl yaşayacağını öğretir. Bazılarını hâlâ sevdiğimiz için değil, giderken götürdükleri kendimizi geri bulmak için hatırlarız.
Kendimden Eksilip Sana Taştım
Bazı ayrılıklar bir insanı hayatından çıkarmaz; insanın kendisini de beraberinde götürür. Bu yazı, sevdiğine sığabilmek uğruna kendinden eksilen birinin, sonunda aslında “fazla” olmadığını fark edişini anlatıyor. Çünkü bazen mesele çok sevmek değil, deniz kadar büyük bir sevgiyi bardak kadar küçük bir kalbe sığdırmaya çalışmaktır.
.
Bazı kadınlar güzel değildir, başına bela gelecekmiş gibi görünür.
Geç kaldım
Herkes bir yere yetişiyordu; ben, kendi hayatıma geç kalmıştım.
Bitkileştim
Bitkiler saldırıya uğradıklarında, hastalandıklarında ya da çevresel bir tehditle karşılaştıklarında kimyasal ve elektriksel sinyaller oluşturabiliyormuş.
Ay çiçekleri
büyümek budur; güneşe küsmek değil, kendi yönünü seçebilmek.
fototropizma
Çiçekler bile karanlıkta hangi tarafa büyüyeceğini ışığa bakarak seçiyormuş. Buna fototropizma diyorlar.
Hain ağaçlar
Köklerin İhaneti
Yürüyen palmiye
Kök salmak gitmeye engel değilmiş. Bunu yürüyen palmiye ağaçlarından öğrendim.
Kalemin çok güzel
Selam olsun usta yazarlara
Sana Dönmeyen Her Yol
Bazı aşklar ayrılıkla bitmez; insan gittikten sonra seslere, eşyalara, şehirlere ve ihtimallere dağılır. Asıl zor olan onu unutmak değil, içimizde kaldığı yerlerle yaşamayı öğrenmektir.
Bir İnsanı Ne Kadar Sevebiliriz?
Bazı insanlar gittiklerinde küçülmez; hafızanın içine dağılarak hayatımızda daha fazla yer kaplamaya başlar.
Sen Gitmedin, Ben Kaldım
Ayrılığın yükünü bazen giden değil, geride aynı hayatın içinde yaşamaya devam eden taşır.
Aşkın En Kötü Hâli Yokluk Değildir
Bazı ayrılıkları zorlaştıran yokluk değil, geri dönüş ihtimalinin tamamen ölmeyişidir.
Gürültü
Bazen sevgi heyecan değil, birinin yanında kendini güvende ve huzurlu hissedebilmektir.
Bazı İnsanlar Neden Hep Yanlış Kişiyi Sever?
Tekrarlanan ilişki kalıpları bazen “kaderden” çok, bize tanıdık gelen duygusal örüntülerle ilgilidir. Döngü, yalnız kişiyi değil seçimimizin nedenini sorguladığımızda değişmeye başlar.
İnsan Kendine Ne Zaman Yabancılaşır?
İnsan sürekli kabul görmek için kendisini değiştirdiğinde, zamanla kendi benliğine yabancılaşabilir. Bazı ayrılıklardan sonra özlediğimiz kişi değil, o ilişkide kaybettiğimiz kendimizdir.
taklitçi ahtapot
Sürekli başkalarının istediği kişiye dönüşmek, sonunda insanın kendi kimliğini unutmasına neden olabilir.
Üç Kalp
İnsan tek kalbiyle birçok sevgiyi taşır; bazı insanlar giderken kalbimizdeki yerlerini değil, o yerin bir parçasını da götürür.
Kaybettiğim Yerden
Bazı kayıplar tamamlanmaz; insan eksildiği yerden başka bir hâle dönüşerek iyileşir.
UYKU
Ya rüyalar zihnimizin kurduğu görüntüler değil, ölülerin yaşayanlara ulaşabildiği kısa ziyaretlerse? Belki ölüm insanları tamamen götürmez; yalnızca onlarla görüşebildiğimiz yeri değiştirir.
𝑲𝑨𝑹𝑮𝑨𝑳𝑨𝑹
Eski inanışlarda ruhların kuş suretinde dolaşabileceği düşüncesinden hareketle, kargalardan duyulan korku ölülerin bizi hâlâ gördüğü düşüncesine dönüşüyor. Asıl korkunun ise kargalar değil, geçmişimizle birlikte hâlâ birileri tarafından hatırlanmak olduğu ortaya çıkıyor.
𝘒𝘌𝘕𝘋İ𝘔𝘋𝘌𝘕 𝘎İ𝘋𝘌𝘙𝘒𝘌𝘕
Bazen özgürleşmek yeni birine dönüşmek değil, artık bize ait olmayan eski hâlimizi geride bırakabilmektir.
Yangın yeri
İnsanın en büyük yangınları dışarıdan görünmez. Bazen iyileşmek ateşi söndürmek değil, onun yakabileceği hiçbir şey bırakmadan içinden geçmektir.
Kırık saatler
Zaman her şeyi geçirmez; bazen yalnızca üzerinden geçer. İyileşmek, geçmişi değiştirmekten vazgeçip onun bittiği yerden kendine devam edebilmektir.
Suskunluğun Kıyısı
Geçmişten kurtulmak unutmak değil; hatırladığında artık onun esiri olmamaktır. İnsan bazen yeniden başlamaz, yalnızca kendisini tüketen yerde yaşamaktan vazgeçer.
Sana yazdım
Senin için yazar oldum sandım
.
Senden sonra yalnız kalmadım. Senden önce ne kadar yalnız olduğumu öğrendim. İnsan bazen birinin gidişiyle eksilmez; onun yokluğunda kendi eksikliğini görür.
Yaşanamayanlar
Yaşanamayanlar
Suçlu değilsin
Sevmediğin için suçlu değilsin. Seni suçlu gören kişi suçlu. Başlı başına ben yani.
Utancım
Kendimde utandığım yer
Evsiz
Seni kaybettiğim gün gitmedin. Asıl gidişin, yanımdayken bana yabancılaştığın gündü. Ayrılık yalnızca kapının kapanma sesiydi; ben çok daha önce evsiz kalmıştım.
Bal
Ağzımda hâlâ biraz bal var; ama artık tadına değil, kendi sesime inanıyorum.
Mahfuz
Şehirleri yananlar
Sanata sığınanlar
Bunu bir itiraf olarak görebilirsiniz. Bunlar bilmedikleriniz. Sanata sığınan herkes adına konuşuyorum.
Doğru ellerde şair olmak
Belki doğru ellerde şair olmak dediğim şey de tam olarak budur.
Kaç yıldır yazıyorum?
Ben yıllarca iyi bir şair olmaya çalıştım; meğer bütün mesele, doğru ellerde şiir olabilmekmiş.
Adres
Kendinden kaçan insan, dünyanın neresine giderse gitsin aynı adrese varır.
Hasıl edilmemiş isimler
Burada unutulan isimler yetişir.
Patikası Kalınanlar
Doğanın Unutamadığı
Eksiklikler Koleksiyonu
Kayıp Eşyalar Müzesi
Vazgeçiş Haritası
Bazı şehirler haritalarda görünmez. Çünkü onları belediyeler değil, insanların vazgeçişleri kurar.
Noksan uyanış
Uyanış
*
Kendimi bildim bileli, kendini bilmezlerin arasında savruluyorum.
Ay
Ayın bir huyu var
Susmanın gücü
Bileğimin de gücü vardı Ama ben susmanın asaletine sığındım
Yara
Bazen insan yarana merhem olmaz. Parmağını tam üstüne bastırır
Yazamazsın
Bazen yazamazsın. Çünkü öznen, yüklemine darılmıştır.
Sevmiyorum
Seni artık sevmiyorum
Kalem
Kaç kere kalemi kırdım. Her kırışımda sana yazdıklarım biraz daha çoğaldı.
Gece
Geceler daha sessiz olur. Bu normaldir. Ama o sessizliğin içinde kendi sesini duymaya başlıyorsan, işte bu normal değildir.
Benzerliklerimiz
Yazarı en iyi yine bir yazar anlar. Okur ise bazen insafsızdır; cümleleri yarıştırır, kalemleri kıyaslar, aynı acının farklı sesler olabileceğini unutur.
En Uzun Savaş
İnsan bazen en büyük savaşını kimseyle değil, kendi zihniyle verir. Ve o savaşın zaferi, yalnızca hayatta kalabilmektir.
İçimde Yaşayanlar
Aynı bedende yaşayan, birbirini tanımayan onlarca ben… Bazen insanın en büyük yabancısı kendi zihni olur.
Sessizliğin Ağırlığı
Bazen insanı boğan şey gürültü değil, derin bir sessizliktir. Nefes almak, her zaman yaşamak anlamına gelmez.
Düzenin Kıyısında
Bazı insanlar düzenin içinde büyür. Bazıları ise ona uzaktan bakmayı öğrenir. Bu, ait olamadığı bir huzurun kıyısında bekleyen birinin hikâyesi.
İkinci şans
Bazen hayat ikinci bir şans verir
Eşik
Bugün yine o tanıdık eşiğin önündeyim.
Eksildiğimi sandıklarım
Hayat benden ne aldıysa aldı, ama giderken beni bana bıraktı.
Sıfır
Hiçlik her şeydir
Unutulan da hatırlanır
Pas tutmuş bir hatıranım ama hatırladığında bakacaksın ki, pas tutan sadece zamanmış.
Aryantidepresan
İlk antidepresanımı yirmili yaşlarımda içtim. Ama ilk travmamı sekiz yaşımda yuttum.
Dışarıya Kovdum Kendimi
Çok uzun zamandır ilk defa dışarıya kovdum kendimi.
Orman Kızıyım
Deniz kızı değil orman kızım ben
Kûhi Kollar
Yokluğunun o kûhi kollarına bir zamanlar “ülkem” demiştim. O ülkede yaşamaya da, yaşayamamaya da razı olmuştum. Bütün ağır şartlarına rağmen yine de “sen” demiş, boyun eğmiş, yerimi yurdumu orası
Muntazır
Nasıl unutur insan? Başarısız bir ölümün tam da olay yerinde, muntazır bir ruh bıraktığımı nasıl unuturum?
Altını çizdikleriniz
Arya Soysal’ın kitaplarından edebiyata, hayata, insan ruhuna ve içsel yolculuklara dair yazılar.
Sayın defter
Arya Soysal’ın kaleminden duygulara, insan ruhuna ve içsel yolculuklara dokunan kısa sözler. Okurun zihninde iz bırakan, düşündüren ve hissettiren özel satırlar.
Mısra Kitabı Sözleri
Mısra kitabında geçen etkileyici sözleri ve okurun kalbine dokunan satırları bu yazıda bir araya getirdik. Arya Soysal’ın kaleminden duygulara, insan ruhuna ve içsel yolculuklara dair anlamlı alıntılar.
Bal Kitabı Sözleri
Bal kitabında geçen etkileyici sözleri ve okurun kalbine dokunan satırları bu yazıda bir araya getirdik. Arya Soysal’ın kaleminden sevgiye, kırılganlığa ve insanın iç dünyasına dair anlamlı alıntılar.
Noksan Kitabı Sözleri
Noksan kitabında geçen etkileyici sözleri ve okurun zihninde iz bırakan satırları bu yazıda bir araya getirdik. Arya Soysal’ın kaleminden insan ruhuna, eksikliklere ve içsel yüzleşmelere dokunan alıntılar.