Seni sevmek, birine ait olmak gibi değildi. Daha çok, yıllardır içimde kilitli duran bir odanın penceresini ilk kez açmak gibiydi. Sen gelince hayatım değişmedi belki; sokaklar yine aynı yere çıktı, geceler yine sabaha vardı. Ama ben her şeye başka türlü bakmaya başladım. Bir insanın varlığı dünyayı değiştirmiyordu demek; insanın dünyaya baktığı yeri değiştiriyordu. O yüzden seni özlediğimde aslında yalnızca seni değil, yanında olduğum kişiyi de özlüyorum. Çünkü ben kendimi en çok, gözlerinin bana baktığı yerde sevmiştim.