Yalnızım.
Öyle yalnızım ki kendimden bir tane daha doğurdum.
Birimiz anlatsın, öteki dinlesin diye.
Gece uzayınca birbirimize döneriz sandım.
Ama o da bana çekmiş.
Bir şey sorunca susuyor.
Sarılmak isteyince ağlıyor.
Şimdi iki kişilik yalnızım.
Yatağın öbür tarafını da soğuttum.
Birimizin canı yansa diğeri nereye dokunacağını bilmiyor.
Bazen onu teselli ederken kendi sesimi duyuyorum.
Yıllarca birinden beklediğim cümleleri ona söylüyorum.
O da başını omzuma koyuyor.
İlk kez birine yetiyorum.
Kendime hâlâ yetemeden.