Duygularınızı doktorunuza danışmadan kesmeyiniz.
Şaka bir yana,
kendinizden de kesmeyiniz.
“Bunu hissetmemeliyim.”
dediğiniz her yerde bir an durunuz.
Belki hissedeceksiniz.
Ama davranmak zorunda değilsiniz.
Öfkenizi hissedebilirsiniz,
kırmadan.
Kıskançlığınızı hissedebilirsiniz,
kontrol etmeden.
Özleyebilirsiniz,
geri dönmeden.
Korkabilirsiniz,
kaçmadan.
Üzülebilirsiniz,
kendinizi kaybetmeden.
Çünkü yetişkinlik duygusuzlaşmak değildir.
Duyguların yolcu olduğunu öğrenip direksiyonu onlara bırakmamaktır.