RİXPER- Sessizlik
Zihnin kalabalığına ışıkları kapattıran sessizlikti. Sesleri susturdu; fakat bazen insan, kendi içinden geleni de işitemedi.
XANAX- teslimiyet
Korkunun elinden tutup onu uykuya götüren teslimiyetti. Geceyi sakinleştirdi; sabaha hangi duygunun eksik uyanacağını söylemedi.
CONCERTA — Yetişme Telaşı
Dağılan zihnin bütün parçalarını aynı masaya çağıran telaştı. Her şeye yetiştirdi beni; bir tek kendime geç kaldım.
PAXIL — Uyuşmuş Huzur
Acının sesini kısan, fakat sevincin sesine de dokunan bir huzurdu. Ağlamıyordum belki; ama gülerken de kendime benzemiyordum.
LYRICA — Sığınma
İçimde yıllardır kilitli duran nefesin ilk kez dışarı çıkışıydı. Beni dünyadan kurtarmadı; yalnızca dünyanın ağırlığını bir süre omuzlarımdan aldı.
EFEXOR — Yabancılaşma
Kendi bedenimde misafir kaldığım uzun bir öğleden sonraydı. Acımı benden uzaklaştırırken beni de kendimden biraz uzağa bıraktı.
SELECTRA — Belirsizlik
Neden ağladığımı bilmediğim yaşların, adını koyamadığım ilk duygusuydu. Onu neden içtiğimi unuttum; fakat başladığım kızın hâlâ içimde bir yerde beklediğini unutamadım.